Ik heb mijn website totaal veranderd. Qua uiterlijk in ieder geval. Ik heb daarbij gelijk gebruik gemaakt van het moment om mijn weblog te verhuizen naar zijn eigen stekkie:
Dus bekijk daar snel de nieuwe look en vergeet je favorieten niet aan te passen 
Tot daar!!!!
Met gebrek aan ambitie heb ik de vorige WoW’s even overgeslagen. Niet dat er niets te schrijven viel, alleen te druk met andere dingen om me te bekommeren over mijn blog.
Vandaag ben ik weer voor mijn halfjaarlijkse controle geweest. MS is en blijft een grillige ziekte, dus met enige regelmaat willen ze je nog wel in het ‘echie’ zien. Dus vandaag ben ik weer op bezoek geweest bij dokter Z.
Vanochtend om 07.15 uur werd ik wakker, keek op de klok en begon te vloeken. “Nee Quib, je wacht nog maar even, daar hebben ze de kattenbak voor uitgevonden.” Ik ben weer gaan liggen, het miauw verstilde toen hij merkte dat ik niet toegaf. En ik viel weer in slaap.
Ik werd weer wakker, keek op de klok en ik keek nog een keer op de klok. Ik keek op een andere klok. Ik zag het goed, de stroom was uitgevallen.
Ik wil nu eigenlijk alleen maar heel hard vloeken. Want op de dag dat er in Antwerpen een nieuw babyolifantje werd geboren, ontdekte ik bij Quib alweer een nieuw knobbeltje. Negen en een halve week na de operatie is de kanker dus alweer vol terug…. 
 |
| Filmpje |
Verantwoordelijk zijn kan leuk zijn, maar is het ook vaak niet. Dubbele gevoelens daarover. Neem nou dieren bijvoorbeeld. Je bent verantwoordelijk voor hun groei, voor hun voer, speelkwartiertjes. Maar ook voor de brokken die zij maken. De omgevallen bloempotten, toevallig van de mopperende buurman, de krassen op de buitendeur van je huurhuis die je kat heeft achtergelaten. Of de geluidoverlast van het blaffende hondje en misschien heb je zelfs een happend hondje. Lees verder
De afgelopen week heeft iedereen kunnen zien dat niet alles altijd zo loopt zoals het zou moeten. Het drama in Apeldoorn zal nooit helemaal opgelost worden, terwijl de beelden ons nog lange tijd zullen achtervolgen. Ook al zal er geprobeerd worden Koninginnedag in stand te houden, de donkere waas zal aanwezig blijven, zeker in de eerstvolgende jaren. Ook al heb ik nooit het oranje feest met mega veel overtuiging gevierd, het is een volksfeest wat moet blijven. Het hoort erbij.
Gisteren rond 11:00 uur Nederlandse tijd (19:00 uur plaatselijke tijd) is mijn neef overleden. Ruim een week geleden is hij in elkaar gezakt en in een coma terecht gekomen. Hier is hij niet meer uit ontwaakt.
Mijn gedachten zijn allen die hem moeten missen…
Australië voelt nu echt ver weg…
Vandaag was de tweede controle na de operatie van Quibes. Natuurlijk wilde hij hier helemaal niet naartoe. De gezelligheid begon thuis al. Om bij de dierenarts (DA) te komen, moet je dat k****e-hok weer in. En daar had Quib geen zin in. Aan de baas had hij al lang gemerkt dat het weer zover was… Helaas de baas won en Quib was al snel onderweg naar de DA.
Het zal niemand verbazen dat nu het vervolg neerpen op mijn vorige bericht Spanning.
Eindelijk gaat het weer goed met mijn rakker, dat dacht ik tenminste. Nadat afgelopen maandag na de controle zijn kap af mocht, was ik blij. Hij was weer een beetje zichzelf. De wond heelt goed. Hij had alleen wat vocht onder de wond, maar dat kan nog eenvoudig weg gaan. Dat hoop ik dan ook maar.